اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

فرشته ی من ، فقط چند ساعت دیگه مونده .

می خوام تو رو بفرستم یه جای خیلی دور ، خیلی نزدیک !

بزار بهت بگم که جایی که داری می ری یه جای خوبه اگه خودت بخوایی ، اگه خودت خوب نقاشی اش کنی .

می خوام بهت یه قلمو بدم . یه قلمو با رنگ سبز که باهاش زندگی تو نقاشی کنی .

تو بزرگ می شی ، قد می کشی ، کم کم می افتی توی زندگی . اما یه وقت نترسی ها ! من باهاتم . هر جا که میری ، هر جا که هستی .

تو بزرگ میشی فرشته ی من و یاد می گیری . خوبی ها و بدی ها رو .

یاد می گیری که هیچ لذتی بالاتر از عشق به من نیست .

یاد می گیری که چقدر راحت می شه بخشید ! می شه بخشیده شد .

به تو نشون می دن که چقدر ساده می شه دل تو رو شکست ! و تو یاد می گیری که اشک بریزی .

تو می خندی .

تو بزرگ می شی .

و من توی قدم به قدم زندگیت همراهی ات می کنم .

فرشته ی پاک من ، روح تو تا زمانی که خودت بخوایی پـــاک می مونه . اجازه نده  بدی ها ، سفیدی و پاکی قلبت رو بگیرن !

یادت باشه ! تو یه قلمو داری که میتونی باهاش زندگی تو رنگ بزنی .

توی کشیدن این نقاشی ، منم کمکت می کنم .

فرشته ی من ، هر بار که دلت برای من تنگ می شه ، بیا زیر آسمون . ستاره ها رو بشمار . مطمئن باش توی یکیش منو پیدا می کنی .

فرشته ی من ، هر وقت از دست دنیا گله ای داشتی ، برو زیر بارون و اشک بریز ...

فرشته ی پاک من ، یادت باشه هر روز ، هر لحظه ، من منتظرتم . تا بیایی و باهام حرف بزنی . بیایی و از خنده هات و شادی هات برام بگی .

فرشته ی کوچیک من یادت باشه ، تو یه فرشته ای . اما هر چقدر که بزرگ می شی ، بالهات کوچیک تر می شه . اما تو همچنان یه فرشته می مونی اگه خودت بخوایی !

اینو یادت باشه ! جایی که داری می ری شلوغه ! خیلی شلوغ . مواطب باش یه وقت توی این شلوغی خودت رو گم نکنی !

با همه دوست باش . همه رو دوست داشته باش و بی دلیل دوست داشته شدن رو هم به بقیه یاد بده . چون منم تمام فرشته هامو بی دلیل دوست دارم .

یاد بگیر که به هر کسی که لیاقت قلب کوچیک تو رو نداره ، عشق نورزی !

من به تو عقل دادم . یاد بگیر که راه درست رو خودت انتخاب کنی .

یادت باشه اگه جایی احساس کردی قلبت به سختی می تپه ، اگه احساس کردی که روح پاکت خاکستری شده ، با قلمویی که داری ، تپش هات رو سبز کن . روحت رو پاک کن و انسان بودن رو یاد بگیر !

اینو یادت نره که کسی که تو رو بزرگ می کنه ، بهشت من زیر پاهاش قرار داره . تو اونو مــادر صدا می زنی .

و اما توی زندگیت یک نفر وجود داره ... همیشه در تمام سختی ها و مشکلات زندگیت مثل یک کوه پشت سرت می ایسته . قدرشو بدون و اونو پــدر صدا کن ...

فرشته ی من تو از اینجا می ری ، اما برای یه مدت کوچیک . تو بازم برمی گردی .

اونوقت بازم میشی فرشته ی کوچیک من ...

برو دیگه . زندگیت داره آغاز می شه . خودم پشت و پناهتم .

قلموی زندگیت ســــــبــــز ، فرشته ی کوچولوی من ... 

29 آذر 1366 ، ساعت 20 به وقت زندگی ...

و تــــپــــش آغـــــــــاز شــد ...

خدای مهربونم ! حالا این فرشته کوچولوی توئه که داره باهات حرف می زنه . فرشته کوچولویی که حالا دیگه بزرگ شده  ! اونقدر بزرگ که بعضی وقتها یادش می ره داره زندگی می کنه !! امروز می خوام بشینم یه جمع و تفریق اساسی داشته باشم . می خوام بزرگی و بخشندگی تو رو به خودم یاد آوری کنم . آماده ای خدای من ؟

شروع می کنم . چند ساعت دیگه بیشتر نمونده . 0_________2 ســـال !

خب ، 20 سال می شه 7300 روز ! تازه بدون محاسبه ی سالهای 366 روزی !

175200 ساعت ! که می شه 10512000 دقیقه ! وای خدای من !

630720000 ثانیه ! عجب عددی !

کی می ره این همه راه رو ؟

تازه یه چیز جالب تر توی این همه دقیقه، 630720000 دفعه هم قلبم زده !

چه می کنه این اوسا کریم !

داره از این صفرها خوشم می یاد .

ولی خدایا ، یه چیزی رو نمی تونم حساب کنم ! 7300 روز می شه چند تا لبخند ؟!

می شه چند تا قطره اشک ؟

قبول کن حساب کردنش سخته !

اینکه تو این همه سال چقدر زندگی کردم ؟ اونم زندگی به معنای واقعیش . سخته بخوام حساب کنم چقدر خوب بودم ، چقدر بد ؟

یه جورایی گیج می شم وقتی فکر می کنم به اینکه توی 7300 روز چند تا ستاره دیدم و شمردم ؟ چند بار تو رو پیدا کردم ؟

اینکه بخوام حساب کنم چند بار زیر قطرات ناب بارون خیس شدم و نفس کشیدم .

اصلا به جز تو ، کی می دونه توی این 630720000 دفعه تپش ، چند بار عاشق شدم ؟ چند بار متنفر شدم ؟ چند بار بیزار شدم ؟ و چند بار دوست داشته شدم ؟

برام سخته اینکه بخوام حساب کنم چند بار دلم شکسته ؟

چند بار تو رو با تمام وجودم خواستم ؟ یا اینکه چند بار با بالهایی که حالا هر روز کوچیک و کوچیک تر می شه ، پرواز کردم ؟

خدایا اینا چیزایی هستند که فقط و فقط تو می تونی حساب کنی ...

فقط ممنونم برای همه چیز ...

خدایا قبل از اینکه بیام اینجا ، باهام حرف زدی ! از قشنگی ها و زشتی های این دنیا برام گفتی . حالا من می خوام توی بیستمین سالگرد زندگی ام ، باهات حرف بزنم ! می بینی ! امروز روزی که نه فقط من ، بلکه تمام بنده هات باهات حرف می زنن . امروز می خوام به پاس 20 سال دم و بازدم ، 2 دهه تپش و یک پنجم قرن زندگی ، ازت ممنون باشم . به خاطر تمام آنچه که به من دادی و ندادی . و من خوب می دونم که آنچه را که ندارم و تو ندادی ، چیزی جز صلاح من نبوده و نیست . می خوام ممنونت باشم به خاطر اینکه اجازه دادی  صدای هر 630720000 بار تپش قلبمو با تمام وجودم احساس کنم . می خوام بهت بگم که توی این 7300 روز شاید خیلی کم ، خیلی خیلی کم اونطوری بودم که تو دوست داشتی . می خوام بگم که چقدر به خاطر بخشش های مکررت ، مدیونتم . می خوام بگم که تا همیشه دنیا بهت بدهکارم ! خدایا می خوام اصل حرفمو بهت بزنم و تمام : می خوام بگم که بدون تو هــیـــچــم . هــــیــــچ !!

قلموی زندگی مو سبز نگه دار ، خدای خوبی های من !

تمام 630720000 ثانیه ی زندگی ام از آن توست ، ای خالق تمام لحظه های سبز ...

20 سالگی را هم با طعم خالص آناناس چشیدیم ... تــولــدم مــبــارک !!