اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

با سرماخوردگی خالص صد در صدی و با یک ژاکت گرم نشسته ام اینجا و فکر می کنم که آخرین پست سال 87 را چه بنویسم ؟ زمین چقدر تند تند دور خورشید می چرخد ! به این فکر می کردم که اگر بتوانی با سرعت چرخش زمین یکی شوی ، آنوقت کهکشانی می شوی ! فکر کن ! فقط کافی ست که با چرخش زمین یکی شوی، آنوقت دستت تا ستاره ها هم خواهد رسید. من فکر می کنم زمین فقط در بهار می ایستد ! می ایستد تا عالمیان جانی تازه کنند و دوباره سرعت می گیرد. اصلا بهار ایستگاه اول و آخر زمین است. همه چیز که دوباره تازه شد و جان گرفت آنوقت آماده ی چرخش می شود. مثل همین حالا . درست است که این مردم بلای جان روزهای آخر سال شده اند و شهر دارد می ترکد از بس شلوغ است اما باور کن زمین هنوز راه نیوفتاده ! می دانی؟ این روزها بهار فرشته ی نجات زمین می شود . خوب که همه جا را سبز کرد و جان دوباره بخشید آنوقت گوش زمین را تیز می کند و تنازی اش را به رخ همه می کشد. زمین هم کیف می کند از اینکه صدای ریشه دادن ساقه ها و جاری شدن جویبارها و بیدار شدن نرگس ها را می شنود. زمین و بهار عاشق هم اند! به خاطر همین زمین فقط در بهار می ایستد. اصلا به خاطر همین ماهی ها توی این ُتنگ های تنگ بلور قرار می گیرند. به خاطر همین خدا همه را بیدار می کند . به خاطر همین لبخندها حراج می شوند ! آخر بهار فصل وصال است. وصال زمین و بهار . عاشق کشی بهار هم دیدنی است! به شوق هفت سین اش هم که شده ، همه را شاد میکند . به قول دوستی : "بهار اگر هیچ کاری هم بلد نباشد، همین که لبخند را روی لبان همه می آورد کلی کار است." اما بهار که بیکار نیست ، بهار ناز میکند برای زمین ! برای من ، برای تو ... بگذریم ...

فردا موعد تحول احوالی دیگر است. قرار است مقلب القلوب که به هفت سین من سر زد ، ماهی کوچکم رو به قبله بایستد. فردا سیب سرخ هم در ظرف زلال آب خواهد چرخید و باز من می مانم و خاطراتی رفته و روزهایی تازه از راه رسیده ... خالق سبز ِ آسمان را شاکرم که سبز تر از همیشه به دلم بهار را بخشید ... می خواهمت معبود سبز ِ بهار ... 

پ.ن 1 : ایام را از شما مبارکباد . ایام می آیند تا بر شما مبارک شوند . مبارک شمائید .(شمس تبریزی)

پ.ن 2: تمام آن همه نرگسی را که پیشاپیش عیدی گرفتم، پیشکش هفت سین دلهایتان می کنم ... بهاری باشید ، سبز بمانید و سال نو مبارک ...